Υπαπαντή του Κυρίου υμών Ιησού Χριστού (2 Φεβρουαρίου)
Όταν, σύμφωνα με τον μωσαϊκό Νόμο, συμπληρώθηκαν οι μέρες για τον καθαρισμό τους, έφεραν το παιδί στα Ιεροσόλυμα, για να το αφιερώσουν στον Θεό. Σύμφωνα με το νόμο του Κυρίου, αν το πρώτο παιδί που φέρνει στον κόσμο μια γυναίκα είναι αγόρι, πρέπει να θεωρείται αφιερωμένο στον Κύριο. Επίσης θα προσέφεραν θυσία ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια, όπως λέει ο νόμος του Κυρίου.
Στα Ιεροσόλυμα βρισκόταν ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Συμεών. Ήταν πιστός και ευλαβής, περίμενε τη σωτηρία του Ισραήλ και τον καθοδηγούσε το Άγιο Πνεύμα. Του είχε φανερώσει, λοιπόν, το Άγιο Πνεύμα ότι δε θα πεθάνει προτού να δει το Μεσσία. Τότε το Άγιο Πνεύμα του υπέδειξε να πάει στο ναό. Μόλις οι γονείς έφεραν εκεί το παιδί, τον Ιησού, για να κάνουν γι’ αυτό τα έθιμα του νόμου, τον πήρε στην αγκαλιά του, δόξασε τον Θεό και είπε: «Τώρα, Κύριε, μπορείς να αφήσεις το δούλο σου να πεθάνει ειρηνικά, όπως του υποσχέθηκες, γιατί τα μάτια μου είδαν το σωτήρα που ετοίμασες για όλους τους λαούς φως που θα φωτίσει τα έθνη και θα δοξάσει το λαό σου τον Ισραήλ».
Ο Ιωσήφ και η μητέρα του θαύμαζαν όσα λέγονταν γι’ αυτό. Ο Συμεών τους ευλόγησε και είπε στη Μαριάμ, τη μητέρα του Ιησού: «Αυτός θα γίνει αιτία να χαθούν ή να σωθούν πολλοί Ισραηλίτες. Θα είναι σημείο αντιλεγόμενο, για να φανερωθούν οι πραγματικές διαθέσεις πολλών. Όσο για σένα, ο πόνος για το παιδί σου θα διαπεράσει την καρδιά σου σαν δίκοπο μαχαίρι».
Στα Ιεροσόλυμα ζούσε μια γυναίκα που προφήτευε και λεγόταν Άννα, ήταν θυγατέρα του Φανουήλ από τη φυλή Ασήρ. Αυτή ήταν πολύ ηλικιωμένη. Έζησε 7 χρόνια με τον άντρα της μετά το γάμο και τώρα χήρα, ηλικίας 84 χρόνων, δεν έφευγε από το ναό, αλλά λάτρευε τον Θεό νύχτα και μέρα με νηστείες και προσευχές. Αυτή παρουσιάστηκε εκείνη την ώρα και δοξολογούσε τον Θεό και μιλούσε για το παιδί σε όλους όσοι στην Ιερουσαλήμ περίμεναν τη λύτρωση.
Το νόημα της εορτής
Το σημαντικό στην ευαγγελική περικοπή είναι ότι ο Χριστός έγινε πραγματικά άνθρωπος και, όπως συνέβη π.χ. και στην περιτομή, έδειξε υπακοή και υποταγή στο νόμο και ταπείνωση με την παρουσίαση Του στο Ναό. Είναι ακόμα ένα τρανταχτό παράδειγμα της ενανθρωπήσεως του Χριστού.
Η εορτή της Υπαπαντής τιμάται από την Εκκλησία μας στις 2 Φεβρουαρίου, 40 μέρες μετά τα Χριστούγεννα. Ονομάζεται Υπαπαντή γιατί ο Συμεών υπήντησε, δηλαδή υποδέχτηκε τον Κύριο.
- Από τη μια μεριά είναι ο Συμεών που δέχεται στην αγκαλιά του το Βρέφος-Χριστό. Τα χέρια σκεπασμένα από ευλάβεια και το κορμί είναι κυρτό από τα χρόνια και είναι ασπρομάλλης.
- Απέναντι βρίσκεται η Παναγία με τον Ιωσήφ και την προφήτιδα Άννα.
- Η Παναγία απλώνει το δεξί της χέρι σε στάση δέησης και προσφοράς.
- Ο Ιωσήφ κρατάει δύο τρυγόνια.
- Η Προφήτιδα Άννα βρίσκεται κοντά στη Θεοτόκο, πολύ ηλικιωμένη, και συνήθως κρατάει ένα χαρτί που γράφει: «τούτο το βρέφος ουρανόν και γην εστερέωσεν».
Ἅγιος Ἰορδάνης ὁ Νεομάρτυρας (2 Φεβρουαρίου)
Ἅγιος Ἰορδάνης, καταγόταν ἀπό τήν Καππαδοκία καί μετά τόν γάμο του ἐγκαταστάθηκε στό Γαλατᾶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Σέ κάποια διασκέδασή του μέ Ὀθωμανούς συμπατριῶτες του καί κατά τήν διάρκεια ἑνός παιχνιδιοῦ, κάποιος συμπαίκτης βλασφήμησε τόν Ἅγιο Νικόλαο. Ἀμέσως ὁ Ἰορδάνης ἀπάντησε τό ἴδιο κοροϊδευτικά εἰς βάρος τοῦ Μωάμεθ. Τήν ἑπόμενη ἡμέρα, καταγγέλθηκε ὡς ὑβριστής τῆς μουσουλμανικῆς θρησκείας καί ὁδηγήθηκε στόν βεζίρη, ὁ ὁποῖος τόν πίεσε νά ἀλλαξοπιστήσει γιά νά ἀποφύγει τήν τιμωρία. Παρά τίς ἀπειλές καί τίς δελεαστικές προτάσεις, ἀκόμη καί νά ὁμολογήσει μέν φανερά ὅτι ἀσπάζεται τόν Μουσουλμανισμό καί στή συνέχεια νά ζήσει χριστιανικά ὅπου ἐκεῖνος ἤθελε, ὁ Ἅγιος ἀρνήθηκε θαρραλέα. Ἔτσι ὑπέστη τόν δι’ αποκεφαλισμοῦ θάνατο, τό ἔτος 1650 μ.Χ.
Ἅγιος Γαβριὴλ ὁ Ὁσιομάρτυρας (2 Φεβρουαρίου)
Ἅγιος Ὁσιομάρτυρας Γαβριήλ καταγόταν ἀπό τήν Ἀλλώνη τῆς Προικονήσου. Σέ νεαρή ἡλικία ἔγινε μοναχός καί διακονοῦσε ὡς «κράκτης» τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Μετά ἀπό λογομαχία πού εἶχε μέ κάποιον Τοῦρκο, κατηγορήθηκε ὡς ὑβριστής τῆς Μουσουλμανικῆς θρησκείας, φυλακίσθηκε καί βασανίσθηκε. Παραμένοντας σταθερός καί ἀκλόνητος στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ἀποκεφαλίσθηκε τό ἔτος 1676 μ.Χ. Τό τίμιο λείψανό του οἱ Τοῦρκοι τό ἔριξαν στή θάλασσα.